Prolog

-Stało się coś?-pytam marszcząc brwi, widząc wkurzoną twarz przyjaciela.

-Nie-warczy, odchylając głowę do tyłu, głośno nabierając przy tym powietrza.

-Nie pieprz, przecież widzę- mrużę wściekle oczy.

-Kai wraca do miasta.-oznajmia zaciskając pięści, a złość widoczna w jego oczach na chwilę pozostawia mnie w otępieniu.

-Możemy go zabić, jeśli go nie lubisz- wzruszam ramionami, na co z jego gardła wydobywa się zduszony śmiech.

-Jesteś popieprzony, a twoje poczucie humoru ssie -oznajmia szeptem.

-Powiedz mi coś czego nie wiem- zakładam ramiona na klatce piersiowej.

-A tak właściwie kim jest nasza potencjalna ofiara?-pytam nie mogąc przypomnieć sobie do kogo należy to imię.

-Moim bratem-na jego słowa spinam się lekko.

-Masz brata?-pytam zaskoczony.

-Nie. Jest synem mojego ojca -kiedy już mam zripostować jego wypowiedź, on szybko wyjaśnia- To z jego powodu moja matka odeszła.-Oznajmia spokojnie.

-Hmm no dobra zabijemy gnoja. W obecnej sytuacji brzmi to całkiem rozsądnie - kiwam głową, a on już nie hamuję uśmiechu.

-Nie wiem czemu się z tobą zadaję-kręci głową zrezygnowany, z uśmiechem na ustach.

-No jak to nie wiesz?-pytam z oburzeniem -Przecież chce zabić twoją rodzinę, każdy chciałby mieć takiego przyjaciela-mamroczę podchodząc do niego. Ten przymykając oczy, wygodnie usadawia się na sofie.

Zbliżam do siebie nasze twarze, a potem bez skrępowania gryzę go w szyje.

-Co.Ty.Kurwa.Wyprawiasz?-pyta cichym, zrelaksowanym głosem.

-Gryzę cię, ślepy jesteś?-otwiera usta by coś powiedzieć, ale ja wyprzedzając go czochram jego włosy.

-Masz mnie. Jeśli będziesz chciał pogadać to dzwoń kiedy chcesz. -Zaśmiał się na moje słowa.

-Mówię serio- poważnieję- Jestem tu. I choć może czasami zachowuję się jak ostatni idiota - widząc jego uniesioną brew, unoszę dłonie- No może i zawsze jestem idiotą, wybacz skarbie - cmokam demonstracyjnie- Ale dla ciebie zawsze będę. - Szepczę wpatrując się w jego oczy.

-Jesteś słodziutki -Wybucha śmiechem, a ja wzdycham zrezygnowany. Odwracam się i zamierzam odejść, gdy czuję jego lodowatą dłoń na swoim ramieniu.

-Dzięki- Posyła mi uśmiech. Wzruszam ramionami, a potem znów się do niego zbliżam i zanim zdąża się odsunąć ... znów gryzę go w szyję.

Co sądzicie?

Jest ktoś kogo ciekawi kontynuacja? :)